Ter elfder tijd

Politici en aanverwanten klagen graag dat ze een speelbal zijn van de media: op elk uur van de dag bereikbaar zijn, telkens overal meteen op moeten reageren en daarenboven nog de juiste kleren dragen ook. Deze week hebben ze eindelijk een antidotum gevonden – of toch minstens een manier om het journaille subtiel terug te pakken: de hele dag lang lekken ze allerlei spectaculaire en liefst ook tegenstrijdige informatie om rond elf uur ’s avonds iets volstrekt nieuws of verrassends te doen of officieel mee te delen. Leterme deed het door om kwart voor elf naar de koning te trekken, het Paleis maakte om elf uur de namen van de drie bemiddelaars bekend.

De geschreven pers vloekt en gaat in overdrive, de televisiejournaals hebben de volgende dag niets nieuws meer te melden (al lossen ze dat op door een reportage te maken over, jawel, de krantenredacties).

Ik zou bijna zeggen dat Leterme en zijn ploeg goed bezig zijn.