Interview met een vlotte kroonprins
Ik heb gisteren niet naar Koppen gekeken. Dat leek mij volstrekt overbodig. Ik had namelijk ook al Het Journaal en TerZake gezien. Daarin is de reportage over prins Filip zó uitvoerig aan bod gekomen, dat ik niet dacht nog veel extra te zullen vernemen bij Koppen.
Bovendien zetten de fragmenten in Het Journaal niet echt aan tot verwachtingsvol uitkijken naar dat interview. Prins Filip struikelde over Wim De Vilder zijn vragen, over zijn eigen antwoorden en over ons aller Nederlands. Tussendoor meldde hij niets dat onze stagiair al niet voorspeld had. Boeiend. Mijn oudste broer verwoordde het zo: “Hoe kan een interview met de saaiste mens van België in godsnaam interessant zijn?”
Filip had het onder meer over zijn collega’s. Hij heeft er niet veel, inderdaad, maar van die het dichtst bij huis kan hij wel wat opsteken. Als prins Willem-Alexander een interview geeft, gaat het er bepaald vrolijker aan toe.
Het blijft verbazingwekkend om te vernemen dat de Belgen ‘onze’ Willem Alexander zoveel hoger aanslaan dan ‘hun eigen’ Filip. Het is zeer de vraag of een hossende troonopvolger te verkiezen is boven een met het IQ van een fruitvliegje. In beide gevallen is een sterk onderontwikkeld gevoel voor schaamte noodzakelijk.
Bob Elbracht, secretaris Nieuw Republikeins Genootschap (Nederland)