Stage en studie: klacht en klucht

LOG 080603 15:30

Aan de ene kant van het redactielokaal kijkt Max geconcentreerd naar een opgenomen aflevering van Top Gear. Af en toe zet hij het beeld op pauze en maakt dan een aantekening over hoe de vertaling in de ondertitels spitanter had gekund. Op zijn hoofd staat een luxueuze en enorme hoofdtelefoon.
Dat is nodig, want aan de andere kant van het lokaal doet Emile enthousiast de finesses van de zendapparatuur uit de doeken aan zijn enthousiaste neef. Hun gecombineerd enthousiasme is redelijk luidruchtig van aard.
Als Auguste binnenvalt, kijkt dan ook niemand op. Max heeft niets gehoord en Emile en de neef zijn te vrolijk bezig enkele draadjes aan mekaar te prutsen.

Auguste: “Mannekes! Vergadering!”

Max kijkt onverdroten verder naar Top Gear. Emile en de neef proberen de betamax-videorecorder van Emile aan te sluiten op een iPod van de neef, een schijnbaar hilarische aangelegenheid. Auguste besluit dan ook van tactiek te veranderen.

Auguste: “Mannekes! Vergadering! En Cubaanse rum en sigaren!”

Niet zo veel later zitten de vier radiomakers rond de vergadertafel, voorzichtend van de rum nippend en enthousiast hun sigaar rokend.

Auguste: “We gaan het wat vooruit laten gaan, ik heb nog veel ander werk. Maar er zijn klachten!”
Max: “Hoezo, ander werk?”
Emile: “De regering werkt toch niet?”
Auguste: “De ministers niet, nee. En ik daardoor wel. Maar we gingen het laten opschieten: over naar de eerste klacht!”
De neef: “Ik vind het wel spannend, zo’n redactievergadering.”
Auguste: “Het wordt nog spannender: de eerste en enige klacht gaat over u, neef-stagiair!”
Max: “Amai. Zelfs ik werkte hier langer dan tien dagen voor ik klachten kreeg. Proficiat, kleine.”
De neef: “Dank u, nonkel.”
Auguste: “Max, gij zijt pedagogisch onverantwoord. Emile, wat hebt gij als stagementor te zeggen?”

Het wordt eventjes stil als Emile bedachtzaam op zijn sigaar kauwt. De neef schenkt iedereen ijverig opnieuw rum bij, vooral zijn stagementor.

Emile: “Tien uitzendingen op tien dagen. De helft van alle Vlaamse kranten is al over de hekel gehaald en de VRT ook al een keer. Geeft blijk van goede culturele smaak en liefde voor taal. Hij doet zijn werk uitstekend!”
De neef: “Dank u, nonkel.”
Max: “Hij heeft al fans onder de luisteraars, als ik toch een klein minpuntje mag aandragen.”
Emile: “Een beginnersfoutje. Ik herhaal dat hij zijn werk uitstekend doet.”
Auguste: “Uitstekend? Té uitstekend dan! Ik heb zijn moeder alle dagen aan de lijn: verwaarloost mijn oogappel zijn studies niet? Blokt hij voor zijn examens? Geraken zijn papers op tijd af?”
Max: “August, zo zijn álle moeders.”
Auguste: “Dan zal daar zeker alle reden toe zijn.”
De neef: “Welnee. Zoals gewoonlijk combineer ik mijn studies zonder enig probleem met mijn media-activiteit. Dat deed ik vroeger toch ook al?”

De drie broers Plasky kijken plots alledrie heel erg bedenkelijk naar hun neef, die haastig opnieuw alle glazen begint bij te vullen.

Emile: “Zijn die papers al af?”
Max: “En krijgt ge uw vakken geblokt?”
Aguste: “Wel?”
De neef: “Tja, euhm… het zit als volgt dus…”
Emile: “We zullen na het zendschema dan ook een studieschema moeten opstellen.”
Max: “En na uw volgende uitzending zal ik u moeten ondervragen.”
De neef: “Da’s vriendelijk, nonkels, maar ik kan zelf…”
Max: “Wij kénnen uw vorige media-activiteiten, beste neef. En uw studieresultaten.”
Emile: “En wij willen geen problemen met uw moeder.”
De neef: “Dat begrijp ik. Ik ook niet. Maar ik heb een alternatief plan: ik beloof gewoon dat ik flink studeer én ik kook eens uitgebreid voor jullie.”
Auguste: “Wat zou dat veranderen?”
De neef: “Niets. Maar dan kunnen jullie in eer en geweten zeggen dat jullie jullie met een goede maaltijd hebben laten omkopen.”
Auguste: “Allé, vooruit dan maar.”
Max: “Maar dan moet het wel écht lekker zijn.”
Emile: “Wie die truken kent, heeft per slot van rekening niet echt een diploma nodig.”