Mediakritiek.be
LOG 20080320 11:45
Met een grote ganzenveer zit Emile ijverig sollicitatiebrieven te schrijven. In de sofa ligt Max languit. Hij probeert een nerveuze, halfkale gans tot kalmte te aaien. Op de gans na hangt een huiselijk sfeertje, dat wordt geaccentueerd door de potjasmijnthee op de vergadertafel en de gezellige stralende leuvense stoof. Tot Auguste binnenvalt.
Auguste: “Emile, wat spookt gij uit met die ganzenveer?”
Max: “Hij schrijft sollicitatiebrieven.”
Auguste: “Weet ik. Maar ik heb hem die antieke Remington niet cadeau gedaan om nu die gans te zitten pluimen!”
Emile: “Ik vind het zo’n zonde die machine te verslijten. En bij n.v. Burokratie s.a. vragen ze een handgeschreven brief. Daar is een interessante functie als bedrijfsmopperaar vacant.”
Max: “Als ge per se wilt zeuren, regel ik u wel een jobke bij de nieuwe premier. Steek die veer terug in dat beest en kruip achter de microfoon!”
Emile en Max kijken hun oudste broer erg treurig aan en knikken langzaam nee.
Auguste: “Ik betaal jullie hier niet voor, idioten. Het heeft geen zin dat jullie staken.”
Emile: “Wij staken niet! Dat zouden wij nooit doen.”
Max: “Wij zijn gedemotiveerd. Deze zender heeft geen zin meer, Auguste.”
Auguste: “Deze zender heeft nooit zin gehad, sukkels. De enigen die zin hadden, waren wij.”
Emile: “Ja, maar nu is er mediakritiek.be. Een online forum waar verstandige mensen ernstige kritiek schrijven op de media.”
Max: “Die website doet alles wat wij willen doen. Maar dan veel beter, Auguste!”
Emile: “Wij snappen niet waarom we nog in de ether zijn, Auguste!”
Auguste trekt een streng gezicht en veegt met een geïrriteerd gebaar de pot jasmijnthee van tafel. Hij opent een kruikje Hasseltse jenever en schenkt er drie theebekers mee vol. Die slaat hij alledrie achterover en om dan zijn broers welluidend toe te spreken.
Auguste: “Mannekes! Ten eerste: mediakritiek is een forum. Wij zijn een radiozender. We zitten dus in een totaal andere branche, ge kunt dat niet vergelijken. Ten tweede: mediakritiek is maar zo goed, omdat wij vergeleken met hen een stelletje krabbers zijn. Zonder ons zijn zíj misschien de krabbers! Jullie willen toch niet verantwoordelijk zijn voor de ondergang van Mediakritiek?”
Emile: “Natuurlijk niet! Verder krabben zal ik, alsof mijn leven er van afhangt!”
Max: “Zo had ik het nog niet bekeken, moet ik toegeven. Ik begin meteen aan een reportage over ganzenlever!”
Auguste: “Zo hoor ik het graag. Hier is nog een kleine versnapering en dan weer de studio in, belhamels!”
Auguste schenkt de drie bekers opnieuw vol en slaat er deze keer slechts één achterover. Terwijl Max en Emile met hun beker naar de studio lopen, grijpt Auguste handig de angstige gans vanonder de sofa en loopt er fluitend mee naar het bijkeukentje. Zo, alweer een crisis bezworen!
