Brecht Decaestecker bestaat niet

Brecht Decaestecker was gisteren in De Morgen laaiend, brandend enthousiast over deredactie.be. Hij schreef een triestig stukje non-apologie. Hoe komt zoiets tot stand? Gelukkig hebben wij goede informanten op de redactie van De Morgen.

Op de redactievergadering ’s morgen komt men tot de vaststelling: we hebben te weinig opiniestukken binnen gekregen: enkel één van Bert Anciaux. Dat is niet genoeg om de pagina mee te vullen, tenzij met een grote foto, maar dat zou de oplage schaden. Tijd voor de noodoplossing, stelt Bart Eeckhaut: iemand van de redactie schrijft een opiniestuk.

Meteen springt Walter Pauli recht: ikke, ikke, ikke! Dat is voor Eeckhaut kan afmaken met: … over de vernieuwing van de VRT nieuwsdienst. Nu weet Walter veel, heel veel, bijvoorbeeld over wielrennen, maar weinig, zeg gerust niets, over het internet.

Op de redactie van De Morgen hebben ze een huisregel: wie het eerst zijn vinger opsteekt mag het artikel niet alleen schrijven, hij moet het ook. Maar om zichzelf niet oeverloos belachelijk te maken, wordt Walter een gunst verleend: hij mag onder een pseudoniem publiceren. Enter Brecht Decaestecker.

Hoe weten wij zo zeker dat Decaestecker een pseudoniem is? Omdat een echte mediajournalist nooit zo’n onzin zou durven uitkramen. Geen enkele journalist die onder zijn eigen naam schrijft.

Brecht Decaestecker, alias Walter Pauli, belt met een zakdoek voor de hoorn naar de VRT. Daar weten ze hem allerlei promopraatjes te verkopen: web 2.0! Hoezo, vraagt Walter-Brecht. Beeldjes, Brecht. Meer, en snellere, en grotere beeldjes. Oh ja, knikt Walter-Brecht, web 2.0. Is er nog meer? Dat is er. Walter-Brecht slikt het allemaal als zoete koek.

Na het telefoontje is het artikel drie zinnen lang. Het luidt ongeveer als volgt:

“Op 07/01 lanceert de VRT haar nieuwe website, die de recentste ontwikkelingen op het net op de voet volgt. Het nieuws wordt afgestemd op de tv-journaals en er zal sneller en meer beeldmateriaal beschikbaar zijn. De site is ontwikkeld door One Agency, trendsetter in moderne webtechnologie.”

47 woorden slechts. En hij moet er 900 hebben! Walter laat zijn encyclopedische gaven op zijn artikel los. Hij voegt wat lovende bewoordingen toe. En nog wat. Plus wat extra superlatieven. En nog wat. Walter krijgt schik in het componeren van de krankzinnige lofzang. Hij laat zich helemaal gaan. Dra telt het artikel exact 900 woorden.

Eigenlijk schaamt Walter zich voor zo’n journalistiek wanprestatie, maar hij bedenkt dat hij onder een pseudoniem schrijft. En de krant staat vol. Dat is toch het belangrijkste.