Overal even dor, dat gras

Wie een beetje geïnteresseerd is in de Amerikaanse presidentsverkiezingen, zal dit erg interessante artikel graag lezen. Freke Vuijst schrijft over ‘opposition research’ (‘oppo’) in Amerikaanse kiescampagnes en dus ook over de rol van de media daarin. Aan het woord is onder meer Jason Stanford. Als oud-journalist geeft hij tegenwoordig workshops in ‘oppo’:

Volgens Jason Stanford is het verspreiden van opposition research onder journalisten een makkie. “Journalisten hebben geen tijd om zich diep in te graven in het leven van een kandidaat. Als we in Amerika media hadden die scherp met elkaar concurreerden, dan was er voor mij geen werk. Nu staan journalisten in de rij voor mijn research.”

Dat is duidelijk. En het leidt tot vervelende zaken:

De Washington Post publiceerde een voorpagina-artikel over de ‘geruchten’ over Obama’s moslimjeugd. “Als de Washington Post zo graag een artikel wilde schrijven over de onzin op internet over Obama’s vermeende banden met de radicale islam, dan had de krant dat duidelijk moeten bestempelen als leugens. For God’s sake, dit is de Washington Post.”

For God’s sake, inderdaad: ooit verlegden Carl Bernstein en Bob Woodward voor die krant de grenzen van de onderzoeksjournalistiek met het Watergate-schandaal. Dat staat wel erg ver af van de Obama-voorpagina.

Wie emigratie overwoog om bij het ontbijt degelijke onderzoeksjournalistiek te kunnen verteren, moeten we dus teleurstellen. Het gras is alvast niet groener aan de overkant van de Atlantische oceaan. Vlaamse journalisten putten er vast troost uit.