Nieuw jaar, oud concert

Peter Vandeweerdt, hoofdredacteur van het interessante Nest, ergert zich aan het nieuwjaarsconcert van de Wiener Philharmoniker. Geïnspireerd door de onvermoeibare lifestylemuze, schrijft hij het volgende:

Al sinds mijn kindertijd roept het Nieuwjaarsconcert gevoelens op van eindeloze verveling, oppervlakkige en geforceerde vrolijkheid, vermolmde tradities, een totaal gebrek aan creativiteit.

Ik weet niet hoe u nieuwjaar viert, maar wij Plasky’s zijn in deze traditionalisten: de hoeveelheid voedsel die wij die avond verwerken , wordt enkel overtroffen door de hoeveelheid drank die we er achteraan spoelen. Een sigaartje en een pasje foxtrot kunnen ook, later op de avond, maar eten en drinken, daar draait het om.

En ik weet niet hoe u van zo’n tafelfestijn weer bijkomt, maar op één januari gaat dat bij ons als volgt: eerst dafalgan, dan het nieuwjaarsconcert van de Wiener Philharmoniker en tegen de namiddag het eerste rustige glaasje champagne maar weer. Ook in deze zijn wij traditionalisten.

Natuurlijk klinkt dat concert flauw, saai, en uitermate ongeïnspireerd, maar hoe wil je het anders op één januari? De makke voorspelbaarheid werkt zalvend en wonderbaarlijk genezend voor ons pijnlijke hoofd. “Dat kattegejank jaagt de kater uit mijn hoofd,” zei één van mijn broers ooit en hoewel dat natuurlijk een belachelijke uitspraak was, zit er ook veel waarheid in.

Ik weet ook niet hoe Peter Vandeweerdt nieuwjaar viert, maar als hij morgenmiddag geen nieuwjaarsconcert nodig heeft, ben ik blij dat ik straks op een ander, echt feest ben. En hij misschien ook wel.