Open het net, sluit de blog
Lisbeth Imbo, die u kent van haar literaire pareltjes, kondigt aan dat we tot 2008 geen nieuwe berichten van haar te vrezen hebben. Het is mij onbekend of de CD&V haar inderdaad een functie heeft aangeboden, maar eerlijk gezegd zal dat me worst wezen.
Die pathetische blog. Met korte, afgekapte zinnen. Vaak zonder werkwoord. Met emotionele uithalen en bewoordingen waarvan mijn ogen spontaan in hun kassen gaan rollen. “De enige zekerheid is de onzekerheid.” “De hel opent haar netten.”
Aan die laatste uitdrukking zou ik een hele uitzending kunnen wijden. Als de netten nu nog sloten, Lisbeth. Of de hel haar poorten opende. Nu lijkt het alsof je met sadistisch genoegen de arme Ingrid Betancourt uitlacht, terwijl ik bijna zeker weet dat dat niet je bedoeling is.
Daarom: enige voorzichtigheid in taalgebruik is toch geboden bij het schrijven over zwaarwichtige themata. Verder wens ik Lisbeth een deugddoend kerstverlof en veel goede voornemens voor het nieuwe jaar.
Dekselse Lisbeth was je toch een stap voor: als de hel haar netten sloot (zoals jij te simpel dacht), dan heeft de hel die netten toch op een zeker moment ook weer geopend, niet? Wat de poorten deden (zich openen of sluiten) moet jij weten. Er waren daar volgens Lisbeth helemaal geen poorten. Wel netten dus.
Veel plezier met je spontaan in hun kassen rollende ogen, nog. Ik heb daar een machientje voor.
;-)
Als de poorten van de hel open staan, komt er een boel ellende naar buiten.
Als de netten dan toch iets doen, sluiten ze zich. Dan zit je gevangen. Als ze weer open gaan, ben je vrij. Tenzij je het over moderne trailernetten hebt, maar die hebben het vooralsnog niet tot beeldspraak in het Nederlands geschopt.